العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

110

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

نيست ولى قبل از اينكه بازگردد خداوند نامه او را پر از حسنه ميسازد بخاطر اينكه در مسير خود بمجلسى برميخورد كه جمعى در آن مجلس ما را دشنام ميدهند تا او را مىبينند به يكديگر ميگويند ساكت شويد اين از فلانيهاست و وقتى او از آنها دور شد ( پشت سر ) دشنامش ميدهند در راه دوستى ما « 1 » . 133 - ربيعه بن ناجد گويد از حضرت على عليه السّلام شنيدم ميفرمود مثل شيعيان ما مثل زنبور عسل است در بين پرندگان تمام پرنده‌ها او را ضعيف ميشمارند ولى اگر ميدانستند چه بركتى در درون اوست با او چنين نميكردند « 2 » . نظر ما : ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه گويد جعفر احمر از مسلم اعور از حبّه عرنى روايت كرده كه حضرت على عليه السّلام فرمود هر كس مرا دوست دارد با من است ، آگاه باش اگر تمام عمر دنيا را روزه بگيرى و تمام شب را برابر خدا بايستى و بين صفا و مروه يا فرمود بين ركن و مقام ( در راه خدا ) كشته شوى خداوند ترا برنينگيزد مگر با خواسته‌ات هر چه باشد اگر چه خواسته‌ات در بهشت باشد در بهشت و اگر در دوزخ باشد در دوزخى . بيان : مع هواك يعنى با كسى كه ميخواهى و دوستش دارى پس اگر او در بهشت بود تو با او در بهشت خواهى بود و اگر در دوزخ بود تو با او در آتشى 134 - محمد بن على بن ابراهيم گويد فلسفه اينكه شيعه آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از آن خاندانست اينست كه هر كس قومى را دوست بدارد از آنهاست و لو از جنس و قبيله آنها نباشد خداوند عز و جل ميفرمايد ( روز قيامت ) به شياطين خطاب شود كه اى گروه جنّ شما بر انسانى فزونى يافتيد در آن حال دوستداران شياطين از جنس بشر گويند « 3 » با اينكه پريان غير از انسانها و افراد

--> ( 1 ) امالى طوسى ج 2 ص 287 . ( 2 ) مشكاة الانوار ص 63 . ( 3 ) سورهء انعام آيه 128 .